چامه سرائیدن

لغت نامه دهخدا

چامه سرائیدن. [ م َ / م ِ س َ دَ ] ( مص مرکب ) شعر سرودن. شعر گفتن. سخن منظوم گفتن. کلام با وزن و قافیه ساختن. || سرودخواندن، نغمه ساز کردن. شعر و تصنیف با آواز خواندن. سرود و غزل در دستگاه موسیقی خواندن یا نواختن:
بزد دست و طنبوردر برگرفت
سرائیدن چامه اندرگرفت.فردوسی.

فرهنگ فارسی

شعر سرودن. شعر گفتن. سخن منظوم گفتن. یا سرود خواندن.