پژوین

لغت نامه دهخدا

پژوین. [ پ َژْ ] ( ص ) چرگن. چرکین. شوخگن:
پیشم آرد دوات بن سوراخ
قلم سست و کاغذ پژوین.سنائی.|| چرکین داشتن ؟. || چرکین شدن ؟. ( برهان ).

(پَ ) (ص. ) چرکین، پلید.

چرکین، شوخگن، چرک آلود، پلید، پژاگن.

چرکین، پلید.

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب

💡 گیاه پژوین با برگ‌های خاص خود در مناطق کوهستانی رشد می‌کند و از نظر گیاه‌شناسی اهمیت زیادی برای حفظ تنوع زیستی در آن اکوسیستم دارد.

💡 در کتاب‌های قدیمی گیاه‌شناسی، از خواص درمانی گیاه پژوین برای تسکین دردهای مختلف و بهبود وضعیت سلامت عمومی بدن در دوران باستان یاد شده است.

💡 گردشگران در هنگام پیاده‌روی در دامنه‌های سبز کوهستان، شاهد شکوفایی گل‌های زیبا و متنوعی از جمله گیاه پژوین در میان علفزارها بودند.