پفو

پفو. [ پ ُ ] ( اِ ) پُف. فوت. باد. دم. نفخة:
آنکه بر شمع خدا آرد پفو
شمع کی میرد، بسوزد پوز او.مولوی.

بادی که از دهان و میان دو لب خارج کنند، پف.

( اسم ) ۱- بادی بود که از دهان بدر آرند برای خاموش کردن چراغ یا تیز کردن آتش یا سرد کردن چیزی گرم و امثال آن فوت دم پفو باد. ۲- آماس ورم.