لغت نامه دهخدا
پشیل. [ پ َ ] ( اِ ) نوعی از حشرات اُرتوپتر جهنده از تیره گریلیده در لهجه مازندران، آبدزدک. زمین سنبه. انگشت بُرَک. ( حشره معروف ).
پشیل. [ پ َ ] ( اِ ) نوعی از حشرات اُرتوپتر جهنده از تیره گریلیده در لهجه مازندران، آبدزدک. زمین سنبه. انگشت بُرَک. ( حشره معروف ).
نوعی از حشرات ارتویتر جهنده از تیره گریلیده در لهجه مازندران آبدزدک