لغت نامه دهخدا
پرکیمیا. [ پ ُ ] ( ص مرکب ) پرحیله. پرتزویر. پرفریب:
چنین گفت کاین شوم پرکیمیا
چنین چیره شد بر سپاه نیا.فردوسی.
پرکیمیا. [ پ ُ ] ( ص مرکب ) پرحیله. پرتزویر. پرفریب:
چنین گفت کاین شوم پرکیمیا
چنین چیره شد بر سپاه نیا.فردوسی.
پرمکر، پرحیله، پرفریب.
( صفت ) پر حیله پر تزویر پر فریب.