لغت نامه دهخدا
پای جوش. ( نف مرکب، اِ مرکب ) پاجوش. شولان و شاخ تر که از ریشه درختی روید.
پای جوش
فرهنگ فارسی
( اسم ) شولان و شاخ تر که از ریش. درخت روید پاجوش
پاجوش شولان و شاخ ترکه از ریشه درختی روید
پای جوش. ( نف مرکب، اِ مرکب ) پاجوش. شولان و شاخ تر که از ریشه درختی روید.
( اسم ) شولان و شاخ تر که از ریش. درخت روید پاجوش
پاجوش شولان و شاخ ترکه از ریشه درختی روید
