پای اندازان

لغت نامه دهخدا

پای اندازان. [ اَ ] ( نف مرکب ) پای اندازان رفتن؛ رفتن چنانکه سپاهیان با قدم بلند.

فرهنگ فارسی

( صفت ) رقصان پای کوبان خوش و خرم. یا پای اندازان رفتن. رفتن مانند سپاهیان با قدم بلند.