پاپیتال، که به نامهای عشقهٔ معمولی، پیچک معمولی، پیچک انگلیسی یا داردوست معمولی نیز شناخته میشود، گیاهی گلدار و دولپهای از تیرهٔ عشقهایان و سردهٔ عشقه است که نام علمی آن **Hedera helix** میباشد. این گیاه، بهصورت پیچنده و بالارونده رشد میکند و در صورت وجود حمایت مناسب از سوی درختان، دیوارها، داربستها یا صخرهها، از آنها بالا میرود؛ در غیر این صورت بهصورت خزنده روی زمین گسترش مییابد. برگهای پاپیتال سبز و قلبی شکل هستند و طول بزرگترین ساقههای آن میتواند تا پنجاه متر نیز برسد. گلهای این گیاه به رنگ زرد مایل به سبز بوده و معمولاً هشت تا ده سال پس از کاشت ظاهر میشوند.
عمر پاپیتال بسیار طولانی است و گزارش شده که برخی نمونههای آن بین ۴۰۰ تا ۵۰۰ سال و حتی تا ۱۰۰۰ سال نیز زنده میمانند. میوههای رسیدهٔ این گیاه دارای مواد سمی هستند و به همین دلیل مصرف آن برای انسان و برخی حیوانات مضر است. پاپیتال در مناطق مختلفی از جمله آسیا، اروپا و شمال ایران بومی است و بیشتر در مناطق مرطوب و جنگلی رشد میکند.
در ایران، این گیاه بهطور عمده در جنگلهای شمالی، از آستارا تا گرگان، و همچنین در برخی مناطق تهران مشاهده میشود. پاپیتال بهویژه در نواحی کوهستانی مرطوب، کنار جویبارها و زمینهای مرطوب رشد میکند. برای جلوگیری از آسیب به درختان، بهتر است از رشد کنترلنشدهٔ پاپیتال روی تنهٔ درختان جلوگیری شود، زیرا تجمع ساقههای این گیاه میتواند باعث کاهش نور، ایجاد رطوبت بیش از حد و در نهایت خشک شدن و آسیب به درخت شود. هدایت رشد آن بهصورت کنترلشده میتواند به زیبایی محیط و حفظ سلامت درختان کمک شایانی کند.
