پاشنه کوب

پاشنه کوب. [ ن َ / ن ِ ] ( نف مرکب ) کسی که در پس گریخته بدود. ( غیاث اللغات ).

(اسم صفت ) کسی که در پس گریخته و فراری بدود.
کسی که در پس گریخته بدود