ولنگاری کردن

«ولنگاری کردن» یک فعل مرکب در زبان فارسی است. این واژه به معنای بی‌بندوبار بودن و پایبند نبودن به نظم و قواعد است. در کاربرد رایج، به هرزه بودن و رفتار ناپسند اجتماعی اشاره دارد. همچنین به معنای سهل‌انگاری کردن و جدی نگرفتن مسئولیت‌ها به کار می‌رود. فردی که ولنگاری می‌کند، در کار و رفتار خود دقت و تعهد ندارد. این واژه گاهی برای توصیف ول بودن و رهاشدگی اخلاقی یا رفتاری استفاده می‌شود. در برخی کاربردها، «ولنگاری کردن» به معنای سخن بیهوده یا مزخرف گفتن نیز آمده است. به طور کلی، ولنگاری کردن یعنی بی‌قیدی، بی‌نظمی و بی‌مسئولیتی در رفتار یا گفتار.