وضره

کلمه «وضره» واژه‌ای عربی‌ریشه است که در زبان فارسی نیز در متون کهن و لغت‌نامه‌ها به‌کار رفته است. این واژه به معنای چرکین شدن، ریم‌ناک شدن و آلوده گشتن به‌کار می‌رود. «وضره» حالتی را توصیف می‌کند که در آن یک جسم، مایع یا ماده، به‌سبب تماس با مواد ناپاک یا چرب، آلوده یا چرکین می‌شود. برای نمونه گفته می‌شود: آب به‌سبب شستن ظرف چرک، وضره شد؛ یعنی با شستن ظرف، آب آلوده گردید. یا ظرف به چیزی مانند چربی آلوده شد و وضره گشت. همچنین، این واژه در برخی کاربردها به معنای «آغشته به زعفران» یا «دارای رنگ و بوی زعفران» نیز به کار می‌رود. این کلمه بیشتر در زبان نوشتار، متون کهن، ادبیات کلاسیک و گاه در نوشتارهای علمی یا متون مربوط به آشپزی سنتی دیده می‌شود.