وصیل
لغت نامه دهخدا
وصیل. [ وَ ] ( ع ص ) آنکه با تو درآید ورود. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ). آنکه با دیگری درآید و با او بیرون رود. ( اقرب الموارد ). آنکه با کسی همراه باشد در خروج و دخول. ( ناظم الاطباء ). || دوست همدم و مصاحب. ( ناظم الاطباء ) ( اقرب الموارد ). || ( اِ ) برد یمانی. ( از اقرب الموارد ).
فرهنگ فارسی
آنکه با تو در آید و رود آنکه با دیگری در آید و با او بیرون رود
جمله سازی با وصیل
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 در برخی از مباحث اعتقادی و فلسفی، بحث درباره مفهوم وصیل و نحوه ارتباط میان انسان و قدرت مطلق مورد بحث و بررسیهای گسترده قرار میگیرد.
💡 او سعی داشت با یافتن یک وصیل معتبر و میانجی در میان بزرگان، راهی برای حل و فصل اختلافات قدیمی میان دو خانواده پیدا کند.
💡 استفاده از یک وصیل مناسب در روابط دیپلماتیک میتواند به کاهش تنشها و ایجاد فضایی برای مذاکرات صلحآمیزتر بین دو کشور کمک شایانی کند.