هفت طوق

لغت نامه دهخدا

هفت طوق. [ هََ طَ / طُو ] ( اِ مرکب ) کنایه از هفت فلک است:
کرده چارارکان او از هفت طوق و شش جهت
چارارکانش ز یاران چاراقران آمده.خاقانی.

فرهنگ فارسی

کنایه از هفت فلک است