هفت طوق
لغت نامه دهخدا
هفت طوق. [ هََ طَ / طُو ] ( اِ مرکب ) کنایه از هفت فلک است:
کرده چارارکان او از هفت طوق و شش جهت
چارارکانش ز یاران چاراقران آمده.خاقانی.
فرهنگ فارسی
کنایه از هفت فلک است
هفت طوق. [ هََ طَ / طُو ] ( اِ مرکب ) کنایه از هفت فلک است:
کرده چارارکان او از هفت طوق و شش جهت
چارارکانش ز یاران چاراقران آمده.خاقانی.
کنایه از هفت فلک است