لغت نامه دهخدا
( هجیمة ) هجیمة. [ هََ م َ ] ( ع ص، اِ ) شیر که در مشک نو ریزند و دوغ ناکرده خورند. ( منتهی الارب ). || شیر دفزک. ( منتهی الارب ). شیر غلیظ. ( اقرب الموارد ). || شیر جغرات شده. ( منتهی الارب ). || شیر نزدیک جغرات شدن رسیده. ( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ).
