هبابید

هبابید. [هََ ] ( اِخ ) یاقوت حموی در معجم البلدان ذیل کلمه هبود، این کلمه را جمع هبود که نام آبی است دانسته، به اعتبار آبهای اطرافش. و چنین آورده: ابومنصور گوید که ابوالهیثم این بیت را برایم خواند:
شربن بعکاش الهبابید شربة
و کان لها الاحفی خلیطاً تزایله.
و گفت که «عکاش الهبابید» آبی است که به آن هبود گفته میشود، پس آن را جمع می بندند به اعتبار اطرافش. ( معجم البلدان. چ جدید. ج 20 ص 391 ). ولی معجم متن اللغة آن را صورتی ازکلمه هبود دانسته است.