لغت نامه دهخدا
نوکرباب. [ ن َ / نُو ک َ ] ( ص مرکب، اِ مرکب ) از طبقه نوکر. چاکرپیشه. از نوع نوکر. ( یادداشت مؤلف ). کسی که از طبقه نوکران و خدمتگزاران باشد. ( فرهنگ فارسی معین ).
- امثال:
نوکرباب شش ماه چاق است شش ماه لاغر.
|| از نوع اعضای حکومت و دولت. ( یادداشت مؤلف ). عضو اداره دولتی. ( از فرهنگ فارسی معین ):
بود نوکرباب کمتر حشر او محدودتر
وز جوانان اداری هر طرف محشر نبود.بهار ( از فرهنگ فارسی معین ).