نقطۀ دسترسی

{access point} [مهندسی مخابرات] 1. نقطه ای که در آن می توان آزمون انجام داد یا از مدارهای مخابراتی خاصی استفاده کرد 2. جعبۀ اتصال سیم های تلفن به یکدیگر