لغت نامه دهخدا
( نقاصة ) نقاصة. [ ن َ ص َ ] ( ع مص ) شیرین و خوش گردیدن آب و جز آن. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ). خوش و گوارا گردیدن آب و جز آن. ( ناظم الاطباء ). عذب گردیدن آب. ( از اقرب الموارد ). || خوش گردیدن بوی چیزی.( از ناظم الاطباء ) ( از المنجد ). رجوع به نقیص شود.
