نعل فکندن

لغت نامه دهخدا

نعل فکندن. [ ن َ ف َ / ف ِ ک َ دَ ] ( مص مرکب ) نعل ریختن. نعل افکندن. رجوع به نعل افکندن شود:
در کوکبه رخ تو چون ماه
صد نعل فکنده آسمانها.انوری.

فرهنگ فارسی

نعل ریختن. نعل افکندن.