لغت نامه دهخدا
نطیش. [ ن َ ] ( ع اِ ) جنبش. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ). حرکت. ( فرهنگ خطی ) ( متن اللغة ) ( اقرب الموارد ). مابه نطیش؛ ای حراک. ( منتهی الارب )؛ ای حراک و قوة. ( اقرب الموارد ). || قوة. گویند: ما به نطیش، ای: قوة. ( مهذب الاسماء ). || ( ص ) شدیدالجبلة. مؤسس الخلقة. ( اقرب الموارد ). که خلقتی محکم و استوار دارد. النطش، شدة جبلةالخلق، و هو: نطیش. ( از معجم متن اللغة ).
