نطاعه

( نطاعة ) نطاعة. [ ن ُ ع َ ] ( ع اِ ) لقمه ای که نیمه آن خورند و نیمه آن بر خوان بازآرند. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( از ناظم الاطباء ) ( از متن اللغة ) ( از اقرب الموارد ) ( از المنجد ).