لغت نامه دهخدا
نشرم. [ ن َ رَ ] ( اِ ) جائی که آفتاب نمی رسد. ( ناظم الاطباء ).
نشرم. [ ن َ ش َ ] ( ص مرکب ) بی شرم. بی آزرم: الجلاعة؛ پلیدزفان و نشرم شدن. ( تاج المصادر بیهقی ).
نشرم. [ ن َ رَ ] ( اِ ) جائی که آفتاب نمی رسد. ( ناظم الاطباء ).
نشرم. [ ن َ ش َ ] ( ص مرکب ) بی شرم. بی آزرم: الجلاعة؛ پلیدزفان و نشرم شدن. ( تاج المصادر بیهقی ).
