نشال

دزد، لص، سارق، کش‌رفته

نشال. [ ن َش ْ شا] ( ع ص ) آن که گرده نان را در دیگ فروبرده تر کند و تنها خورد. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( از اقرب الموارد ). نَشّاف. ( اقرب الموارد ). رجوع به نَشّاف شود.

آن که گرد. نان را در دیگ فرو برده تر کند و تنها خورد. نشاف.