لغت نامه دهخدا
نشاح. [ ن َش ْ شا ] ( ع ص ) سِقاء نشاح؛ مَشک پر تراونده. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ). ممتلی نضاح. ( المنجد ) ( تاج العروس ) ( اقرب الموارد ). مَشک آب پر و مَشک آب که آب از آن می تراود. ( ناظم الاطباء ). رشاح. ترشح کننده. ( از تاج العروس ).
