لغت نامه دهخدا
نخله طور. [ ن َ ل َ / ل ِ ی ِ ] ( اِخ ) نخله کلیم. نخل ایمن. نخل طور. درختی که موسی در وادی مقدس مشتعل دید و از آن نغمه «انی انا اﷲ» شنید:
کرد تجلی ز غیب بارقه نخل طور.سرخعلی شاه ( از طرائق الحقایق ج 3ص 9 ).ای سرت سرّ انا اﷲ وسنان نخله طور.حجةالاسلام تبریزی.رجوع به نخل طور و نخل ایمن شود.
