لغت نامه دهخدا
نخراز. [ ن ُ ] ( اِ ) بزی را گویند که پیشرو گله و رمه گوسفند باشد. ( جهانگیری ) ( برهان قاطع ) ( آنندراج ). بز پیش آهنگ گله. ( ناظم الاطباء ). عربان آن را کراز خوانند. ( برهان قاطع )( آنندراج ). آن را نهاز نیز گویند. ( فرهنگ نظام ) ( انجمن آرا ). نهاز. پیشرو گله. ( فرهنگ خطی ):
سپه دشمن او را گله ای دان که در او
نه چراننده شبان است و نه ره جو نخراز.فرخی ( از جهانگیری ).
