لغت نامه دهخدا
نتوح. [ ن ُ ] ( ع مص ) بیرون آمدن خوی از پوست. ( منتهی الارب ). تراویدن عرق از بدن. ( تاج المصادر ). نتح. ( منتهی الارب ) ( اقرب الموارد ) ( معجم متن اللغة ). رجوع به نتح شود. || ( اِ ) شلم درختان. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ). صمغهای درختان. ( از المنجد ) ( از اقرب الموارد ) ( از معجم متن اللغة ).
