معنی ناییدن | لغت یاب

لغت نامه دهخدا

ناییدن. [ دَ ] ( مص ) فخر کردن. مباهات نمودن. ( برهان قاطع ) ( از آنندراج ). لاف زدن. ( ناظم الاطباء ). به این معنی در جهانگیری و رشیدی نیامده ولی در دساتیر آمده است. ظاهراًمصحف «بالیدن » است. ( حاشیه معین بر برهان قاطع ).