«نارسیدنی» صفتی است که به چیزی گفته میشود که نتوان به آن رسید یا دست یافت. این واژه مخالف «رسیدنی» است و برای چیزی به کار میرود که رسیدن به آن ممکن نیست. چیزی نارسیدنی میتواند هم مادی باشد، مثل هدف یا مکان دور، و هم معنوی، مثل آرزو یا مقصودی که دستیافتنی نیست. وقتی میگوییم «این هدف نارسيدنی است»، یعنی تلاش برای رسیدن به آن بیفایده یا بسیار دشوار است. در متون ادبی، این کلمه گاهی برای توصیف عشق، آرزو یا چیزهای ایدهآل و دستنیافتنی به کار میرود. این واژه میتواند برای اشخاص یا اشیاء هم استفاده شود؛ مثلاً «آن قله نارسیدنی است» یعنی نمیتوان به آن صعود کرد. در کل، «نارسیدنی» مفهومی از محدودیت و عدم امکان دسترسی را منتقل میکند. به طور خلاصه، این واژه یعنی چیزی که نمیتوان به آن رسید و دستیافتن به آن ممکن یا آسان نیست.
نارسیدنی
لغت نامه دهخدا
نارسیدنی. [ رَ دَ ] ( ص لیاقت )که قابل رسیدن نباشد. که نتوان به آن رسید. مقابل رسیدنی. || که رسیدنی نیست. که نمی رسد. که نخواهد رسید. که نتواند رسید. رجوع به رسیدنی شود.