کلمه «ناخویشتن دار» به معنای کسی است که نمیتواند خود را کنترل کند یا بر نفس خود مسلط نیست. این واژه از ترکیب «نا» به معنای «نه» و «خویشتن دار» به معنای «کنترل کننده خود» تشکیل شده است. در واقع، ناخویشتن دار به شخصی اطلاق میشود که در رفتار، احساسات یا تمایلات خود دچار بیثباتی است و نمیتواند در شرایط مختلف خود را مهار کند. این اصطلاح معمولاً در متون ادبی و روانشناسی به کار میرود تا به وضعیتی اشاره کند که فرد به دلیل عدم توانایی در کنترل احساسات یا رفتارهای خود، در معرض چالشها و مشکلاتی قرار میگیرد. بهعنوان مثال، فرد ناخویشتن دار ممکن است در مواجهه با استرس یا فشارهای زندگی، واکنشهای غیر منطقی نشان دهد یا در مدیریت خشم و هیجانات خود ناتوان باشد.
ناخویشتن دار
لغت نامه دهخدا
ناخویشتن دار. [ خوی / خی ت َ ] ( نف مرکب ) که خود را نگاه ندارد. که کف نفس نمیتواند. که پرهیز و امساک ندارد. که خودداری نمیتواند.