لغت نامه دهخدا
( ناآمیختنی ) ناآمیختنی. [ ت َ ] ( ص لیاقت ) که قابل آمیزش نیست. مقابل آمیختنی. رجوع به آمیختنی و آمیختن شود.
( ناآمیختنی ) ناآمیختنی. [ ت َ ] ( ص لیاقت ) که قابل آمیزش نیست. مقابل آمیختنی. رجوع به آمیختنی و آمیختن شود.
( نا آمیختنی ) که قابل آمیزش نیست. مقابل آمیختنی.