واژه «میگک» در متون لغوی فارسی بهعنوان صورت تصغیری از «میگ» به کار رفته است و به معنای ملخ کوچک یا ملخ خرد آمده است. این واژه از ترکیب «میگ» به معنای ملخ و پسوند تصغیر «ک» ساخته شده که در زبان فارسی برای کوچکنمایی یا بیان خردی و کاهش اندازه به کار میرود. بنابراین «میگک» در اصل به موجودی از خانواده ملخها اشاره دارد که از نظر اندازه کوچکتر از حالت معمول آن است. در برخی متون قدیمی، این واژه برای اشاره به ملخهای صحرایی خرد نیز استفاده شده است که در محیطهای بیابانی و خشک مشاهده میشوند. کاربرد این واژه بیشتر در متون ادبی و لغوی کهن دیده میشود و در زبان فارسی امروز تقریباً مهجور است. این واژه در ساختار خود نمونهای از کاربرد پسوندهای تصغیر در زبان فارسی است که برای بیان کاهش اندازه یا اهمیت به کار میروند. از نظر معنایی، ارتباط مستقیم آن با ملخ نشان میدهد که ریشه آن به زیستشناسی و نامگذاری جانوری بازمیگردد. بنابراین «میگک» در مجموع به معنای ملخ کوچک است که بیشتر در متون لغوی و ادبیات کهن فارسی ثبت شده و کاربرد امروزی محدودی دارد.
میگک
لغت نامه دهخدا
میگک. [ م َ گ َ ] ( اِ مصغر ) ( از میگ + ک تصغیر ) میگ خرد. ملخ کوچک. ( یادداشت مؤلف ). ملخ صحرائی خرد:
احمدا پیش سلیمان می برد پای ملخ
هرکه پیش اطعمه تحسین میگک میکند.احمد اطعمه.و رجوع به میگ شود.