لغت نامه دهخدا
میویژه. [می ژَ / ژِ ] ( اِ ) میویزه. گیاهی که به تازی علیق نامند. ( ناظم الاطباء ). سلم عاشق که به تازی عشقه و لبلاب گویند و در برخی از فرهنگها با زاء نیز دیده شده است. ( از شعوری ج 2 ورق 366 ). و رجوع به میویز شود.
میویژه. [می ژَ / ژِ ] ( اِ ) میویزه. گیاهی که به تازی علیق نامند. ( ناظم الاطباء ). سلم عاشق که به تازی عشقه و لبلاب گویند و در برخی از فرهنگها با زاء نیز دیده شده است. ( از شعوری ج 2 ورق 366 ). و رجوع به میویز شود.