مین ضد نفر

مین ضد انسان

{antipersonnel mine} [علوم نظامی] مینی برای وارد کردن تلفات و ضایعات به افراد پیادۀ دشمن و ناتوان کردن آنها

مین ضد نفر گونه ای مین است که برای آسیب زدن به نفرات پیاده دشمن به کار می رود.
همان گونه که از اسم این مین ها پیداست، علیه نفرات دشمن طراحی شده اند که می توانند باعث کشته شدن یا زخمی شدن نفرات گردند.
مین های ضد نفر به دو گروه اصلی تقسیم می شوند: مین های ترکشی - مین های انفجاری
بدنه این مین ها عموماً از فلز ساخته شده و در اثر انفجار خرج اصلی، ترکش های این مین با سرعت بسیار بالا به جهات مختلف پراکنده می شوند.
مین های ضد نفر ترکشی به سه دسته تقسیم می شوند:
• مین جهنده ترکشی: آزمایش های مختلف نشان داده است که هرگاه مقدار ثابتی خرج در سه حالت زیر زمین، روی زمین و بالای سطح زمین قرار دهیم، در حالت سوم بیشترین ضایعات وارد خواهد شد. بر همین مبنا مین ضد نفر ترکشی ساخته شده است که دارای یک خرج پرتاب می باشد. در اثر انفجار خرج پرتاب، قسمت داخلی آن حداکثر به ارتفاع ۲ متر پرتاب شده و در هوا منفجر می شود. از این نوع مین ها می توان به مین والمرا اشاره کرد.
• مین ترکشی معمولی: ترکش های حاصل از انفجار این مین، روی زمین پخش می شوند و خود مین نیز زوی زمین قرار دارد. مین پومز از این نوع است.
• مین ترکشی سمتی: ترکش های حاصل از انفجار این نوع مین، در جهت خاص ( سمت عمومی سربازان دشمن ) پخش می گردد. نمونه آن مین ام - ۱۸ ( M18 ) می باشد.
به مین های ترکشی گاهی مین ضدنفرات یا ضد مجتمع نیز می گویند. زیرا می تواند سبب کشته و مصدوم شدن چندین نفر شود.
این نوع مین فاقد ترکش است و مصدوم شدن یا کشته شدن سرباز دشمن در حین برخورد با آن بستگی به نوع مین و میزان خرج انفجاری آن دارد.