لغت نامه دهخدا
( میلغة ) میلغة. [ ل َ غ َ ] ( ع اِ ) میلغ. خنوری که سگ در آن آب خورد. ( از منتهی الارب ) ( از آنندراج )( ناظم الاطباء ). میلاغ. و رجوع به میلغ و میلاغ شود.
( میلغة ) میلغة. [ ل َ غ َ ] ( ع اِ ) میلغ. خنوری که سگ در آن آب خورد. ( از منتهی الارب ) ( از آنندراج )( ناظم الاطباء ). میلاغ. و رجوع به میلغ و میلاغ شود.