اساغه

( اساغة ) اساغة. [ اِ غ َ ] ( ع مص ) بگواریدن. گوارانیدن شراب را. ( منتهی الارب ). به حلق فروبردن شراب بطور سهل و لینت. به گلو فروبردن. ( تاج المصادر بیهقی ). رفتن آب و طعام به گلو. || مهلت دادن: اَسِغْ لی غصتی؛ ای امهلنی. ( منتهی الارب ). || تمام و کامل شدن چیزی به چیزی: اساغ فلان بفلان؛ تمام شد کار او بدان و ذلک انه یرید عدّةرجال او دراهم فیبقی واحد به یتم الامر فاذا اصابه قیل اساغ به و فی الکثیر اساغوا بهم. ( منتهی الارب ).