مکرهه

لغت نامه دهخدا

( مکرهة ) مکرهة. [ م َ رَ هََ / م َ رُ هََ ] ( ع مص ) کُره. کَره.کراهت. کراهیت. ناپسند داشتن چیزی را. ( از منتهی الارب ) ( از ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ). || ( اِ ) سختی و ناپسندی. ج، مکاره. ( ناظم الاطباء ).

فرهنگ فارسی

هرچیزناپسند، آنچه که انسان از آن کراهت دارد، مکاره جمع
کراهت. کراهیت

جمله سازی با مکرهه

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب

💡 در مباحث فقهی و حقوقی، مکرهه به اموری اطلاق می‌شود که انجام آن‌ها لزوماً گناه نیست اما انجام ندادن آن‌ها باعث کسب پاداش الهی می‌گردد.

💡 عالمان دین معتقدند که شناخت دقیق هر عمل مکرهه برای رسیدن به کمالات اخلاقی و رعایت تقوا در زندگی روزمره بسیار ضروری و حیاتی است.

💡 برای درک عمیق احکام شرعی، ضروری است که تفاوت میان واجب و مستحب و همچنین موارد مربوط به مکرهه را به درستی درک کنیم.

پیشنهاد شما
پیشنهادهای کاربران