لغت نامه دهخدا
مؤارف. [ م ُ آ رِ ] ( ع ص ) پیوسته و متصل و نزدیک بهم. ( ناظم الاطباء ). || آنکه حد و مکان او تا حد و مکان دیگری است. ( منتهی الارب ). هو مؤارفی، یعنی حد مکان و سکنای آن تا حد مکان و سکنای من است. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). هم حد که حد مکان و تا حد مکان تست. ( یادداشت مؤلف ).
