مونوپودیک

مونوپودیک. [ م ُ ن ُ پ ُ ] ( فرانسوی، اِ ) یکی از دو حالت انشعابات ساقه در نباتات عالی، و آن وقتی است که جوانه انتهایی ساقه مرتباً به رشدونمو خود ادامه دهد و در نتیجه رشد جوانه های محوری آن ساقه های فرعی ظاهر گردد، چنانکه در درختان بلوط و کاج و راش دیده می شود. ( از گیاه شناسی ثابتی ص 229 ).