لغت نامه دهخدا
مومات. [ م َ ] ( ع اِ ) دشت. ج، موامی. ( یادداشت مؤلف ). بیابان. ( دهار ). رجوع به موماة و دشت و بیابان شود.
موماة. [ م َ ] ( ع اِ ) موماء. بیابان. ج، موامی. ( ازمنتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). و رجوع به موماء شود.
مومات. [ م َ ] ( ع اِ ) دشت. ج، موامی. ( یادداشت مؤلف ). بیابان. ( دهار ). رجوع به موماة و دشت و بیابان شود.
موماة. [ م َ ] ( ع اِ ) موماء. بیابان. ج، موامی. ( ازمنتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). و رجوع به موماء شود.