موعوث

لغت نامه دهخدا

موعوث. [ م َ ] ( ع ص ) مرد ناقص گوهر. ( منتهی الارب ). مردی که حسب و گوهر وی ناقص باشد. ( ناظم الاطباء ). مرد ناقص حسب. ( آنندراج ).