لغت نامه دهخدا
( موثیة ) موثیة. [ م َثی ی َ ] ( ع ص ) دست معیوب کرده بی شکستگی استخوان و کفیده. ( منتهی الارب ). دست پیچ خورده بدون شکستگی استخوان. ( ناظم الاطباء ). رجوع به موثوة و موثوءة شود.
( موثیة ) موثیة. [ م َثی ی َ ] ( ع ص ) دست معیوب کرده بی شکستگی استخوان و کفیده. ( منتهی الارب ). دست پیچ خورده بدون شکستگی استخوان. ( ناظم الاطباء ). رجوع به موثوة و موثوءة شود.