مواشکه
لغت نامه دهخدا
( مواشکة ) مواشکة. [ م ُ ش ِ ک َ ] ( ع ص ) مؤنث مواشک.( منتهی الارب ). زن شتابنده تیزرو. ( ناظم الاطباء ).
مواشکة. [ م ُ ش َ ک َ ] ( ع مص ) شتاب رفتن ( لغت ردیه است ). ( منتهی الارب ) ( از ناظم الاطباء ) ( آنندراج ).
جمله سازی با مواشکه
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 این کلمه در زبان فارسی به صورت مواشکه است و تنها با یک هجا ادا میشود که در ساختار اشعار کلاسیک بسیار کاربرد دارد.
💡 شاعر با استفاده از کلمات مواشکه و کوتاه، آهنگ و ضربآهنگ بسیار خاصی به اشعار خود بخشیده است تا خواننده را به شدت مجذوب کند.
💡 در بررسیهای دقیق زبانشناختی، کلمات مواشکه معمولاً در ساختار جملات بسیار کوتاه و سریع استفاده میشوند تا تاثیرگذاری بیشتری بر مخاطب داشته باشند.