منیحه

( منیحة ) منیحة. [ م َ ح َ ] ( ع ص ) ستور که پشم و شیر و بچه اش انعام کنند. ( منتهی الارب ). گوسپند و یا شتری که به کسی انعام کنند که پشم و شیرو بچه آن مال وی باشد و خود آن ستور مال صاحبش بود. ج، منائح. ( ناظم الاطباء ). اشتر که بدهند تا از شیرو پشم وی منفعت گیرند. ( مهذب الأسماء ) ( از اقرب الموارد ). || ( اِ ) عطا و دهش. ( ناظم الاطباء ). عطا. دهش. منحه. ج، منائح. ( یادداشت مرحوم دهخدا ).