«منفکین» واژهای عربی است که به معنای «جدا شدهها» یا «افرادی که از چیزی جدا شدهاند» میباشد. ریشه این کلمه از «انفکاک» است که یعنی جدا شدن دو چیز که قبلاً به هم متصل بودهاند. بنابراین، منفکین به افرادی اشاره دارد که از گروه یا شرایطی جدا شدهاند و دیگر ارتباط قبلی را ندارند. در لغت عربی، «منفک» میتواند اسم فاعل باشد (کسی که خود جدا شده) یا اسم مفعول (چیزی که از آن جدا شده)، بسته به متن و تفسیر. در تفسیرهای مختلف، این کلمه گاهی به عنوان «کسانی که از دین یا اجتماع جدا شدهاند» و گاهی به عنوان «آنچه از آنها جدا شده» فهمیده میشود. منفکین به ویژه در متون دینی و حقوقی برای توصیف جدایی از جامعه، دین یا یک گروه مشخص به کار رفته است. به طور خلاصه، «منفکین» یعنی «جدا شدهها»، افرادی یا چیزهایی که از چیزی که قبلاً به آن متصل بودهاند، جدا شدهاند و کاربرد آن بسته به زمینه متن متفاوت است.
منفکین
دانشنامه اسلامی
[ویکی الکتاب] معنی مُنفَکِّینَ: جدا شده ها (کلمه منفکین از ماده انفکاک است، که به معنای جدایی دو چیز است که به شدت به هم متصل بودهاند، و عبارت "لَمْ یَکُنِ ﭐلَّذِینَ کَفَرُواْ مِنْ أَهْلِ ﭐلْکِتَابِ وَﭐلْمُشْرِکِینَ مُنفَکِّینَ حَتَّیٰ تَأْتِیَهُمُ ﭐلْبَیِّنَةُ " یعنی سنت الهی دس...
ریشه کلمه:
اهل (۱۵۳ بار)
«منفکّین» جمع «مُنْفَکّ» ممکن است اسم فاعل باشد یا اسم مفعول، بنابر تفسیر اول و دوم آیه، معنای اسم فاعلی دارد، و بنابر تفسیر سوم معنای اسم مفعولی (دقت کنید).
