لغت نامه دهخدا
( منفجة ) منفجة. [ م ُ ف َج ْ ج َ ] ( ع ص ) قوس منفجة، کمانی که زه از قبضه وی دور باشد. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ).
( منفجة ) منفجة. [ م ُ ف َج ْ ج َ ] ( ع ص ) قوس منفجة، کمانی که زه از قبضه وی دور باشد. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ).
قوس منفجه کمانی که زه از قبضه وی دور باشد ٠