لغت نامه دهخدا
منزحف. [ م ُ زَ ح ِ ] ( ع ص ) دورشونده از سمت معقولیت. || دورشونده از وزن صحیح. ( غیاث ) ( آنندراج ). شعری که وزن آن تغییریافته و از قواعد عروضی خارج شده باشد:
بیت فرومایه این منزحف
قافیه هرزه آن شایگان.خاقانی.گویند بیت مزاحف درست است و بیت منزحف منکسر. ( المعجم چ مدرس رضوی ص 47 ).