لغت نامه دهخدا
منتأی. [ م ُ ت َ آ ] ( ع اِ ) ( از «ن ء ی » ) جای دور. ( منتهی الارب ) ( از ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ). || جویچه گرداگرد خرگاه. ( منتهی الارب ). گودال ژرف که در دور خیمه می کنند جهت محافظت از آب باران. ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ).
