منبک
لغت نامه دهخدا
منبک. [ مِم ْ ب َ ] ( اِ ) گیاهی را گویند که از آن جاروب سازند. ( برهان ) ( آنندراج ) ( از ناظم الاطباء ).به این صورت در کتب طب یافته نشد. ظاهراً مصحف «منبل » است. در رشیدی آمده: «منبل دار و بالفتح نام گیاهی است که بجهت به شدن جراحتها و زخمهای تازه به کار برند. مولوی گوید: «داروی منبل بنه بر پشت ریش.». و ممکن است که جمله «از آن جاروب سازند» در متن تصحیف «از آن داروی سازند» باشد. ( حاشیه برهان چ معین ).
فرهنگ عمید
گیاهی که از آن جارو تهیه می شود.
جمله سازی با منبک
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 شهر منبک در سوریه همواره یکی از نقاط استراتژیک و حساس در درگیریهای منطقهای بوده که اهمیت جغرافیایی بسیار زیادی برای گروههای مختلف دارد.
💡 گزارشهای خبری نشان میدهند که وضعیت اقتصادی در منطقه منبک به دلیل ناپایداریهای سیاسی و جنگهای مداوم در سالهای اخیر بسیار دشوار شده است.
💡 بسیاری از تحلیلگران سیاسی معتقدند که کنترل مسیرهای تجاری در نزدیکی منبک میتواند بر توازن قدرت در کل منطقه خاورمیانه تأثیر بسیار زیادی بگذارد.